• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Zawsze myślałam, że stół jadalniany to mebel, który po prostu stoi. No, stoi, zbiera okruchy, służy do obiadów i od czasu do czasu do odrabiania lekcji. Tyle że w małym mieszkaniu ta prosta logika się sypie. Przez rok miałam w kawalerce drewniany blat z IKEI, który w dzień musiał pełnić funkcję biurka, a wieczorem podparty pod ścianą udawał stolik kawowy. Brzmi znajomo? Problem w tym, że gdy tylko pojawił się gość z noclegiem, zaczynała się cyrk z przestawianiem wszystkiego co stołowe, by zrobić miejsce na materac. Wtedy przysięgłam sobie, że następny mebel musi być mądrzejszy od zwykłej płyty. I tak trafiłam na konstrukcje, które łączą w sobie funkcję stołu i spania. Brzmi jak science fiction? Spokojnie, to czysta praktyka.

Sytuacja, która was pewnie nie zaskoczy: w sobotę wpada ekipa na planszówki, a w niedzielę rano kuzyn z Walii, który zapomniał zarezerwować hotel. W dwudziestopięciometrowej kawalerce nie ma miejsca na dwa pokoje, a kanapa w kształcie litery L z wysuwanym schowkiem to już standard. Ale co zrobić, gdy potrzebujecie miejsca przy stole dla sześciu osób, a potem łóżka dla dwóch? Rozwiązaniem okazuje się stół jadalniany z wbudowanym mechanizmem zmieniającym go w powierzchnię do spania. Nie, to nie jest rozkładana deska. Nowoczesne projekty opierają się na systemie click-clack, który z blatu na wysokości 75 centymetrów robi płaską platformę na poziomie materaca. Wymaga to sekundy, by zablokować mechanizm, i voila, zamiast stołu mamy podstawę pod materac. Oczywiście nie każdy blat jest na tyle stabilny, by wytrzymać ciężar dwóch dorosłych, ale dobrej klasy konstrukcja z metalowym stelażem udźwignie nawet 200 kilogramów.

Kupiłam kiedyś model z grubym, piankowym blatem, który po rozłożeniu dawał w sumie całkiem przyzwoitą powierzchnię do spania. Niestety, szybko okazało się, że spanie na twardej sklejce to proszenie się o ból krzyża. Dlatego przy wyborze takiego mebla kluczowy jest nie tylko mechanizm składania, ale i to, co kładziecie na wierzch. Wiele firm oferuje w komplecie cienki materac, ale ja wam radzę: dokupcie osobno foam mattress o grubości minimum 12 centymetrów. Ten z pamięcią kształtu, który układa się pod ciężarem ciała, sprawdzi się lepiej niż jakakolwiek standardowa gąbka. Musicie tylko pamiętać, że po złożeniu taki materac trzeba gdzieś przechować. No i tu pojawia się kolejna zagadka, bo w małym mieszkaniu każdy centymetr przestrzeni jest na wagę złota. Na szczęście część producentów przewidziała w konstrukcji stołu skrytkę na pościel. W jednym z testowanych modeli spód blatu miał przestrzeń na dwa podwójne komplety pościeli i poduszkę. Genialne.

Pamiętam jak u znajomych widziałam sofa bed, która stała w rogu i była wykorzystywana głównie do siedzenia. Gdy rozkładali ją na noc, spanie na niej było dobre, ale w ciągu dnia zajmowała pół salonu. Stół jadalniany z funkcją spania ma tą przewagę, że w dzień znika. Nie blokuje przejścia, nie dominuje w przestrzeni. Po prostu stoi pod ścianą lub na środku pokoju, a wieczorem zamienia się w łóżko. Oczywiście nie każdy model jest tak samo wygodny. Szukajcie tych, które mają wbudowany slatted frame, dno. To nie tylko wentylacja materaca, ale też elastyczność, która poprawia komfort snu. Bez tego spanie na płaskiej desce to jak leżenie na podłodze. Zwłaszcza gdy wstajecie rano z bólem kręgosłupa, a w ciągu dnia musicie pracować przy tym samym blacie. Wyobraźcie sobie, że wasz stół to jednocześnie podstawa pod piankę, a wieczorem robi się z niego porządne łóżko. Brzmi poręcznie.

Kolejna rzecz, o której nikt nie mówi, to wykończenie. Drewniane blaty są piękne, ale ciężkie. Jeśli macie w planach codzienne rozkładanie i składanie, lepiej postawić na lżejszą płytę MDF pokrytą fornirem lub lakierowaną na wysoki połysk. Problem wagi jest kluczowy, bo nie chcecie walczyć z zamkiem co wieczór, gdy zmęczeni wracacie z pracy. Dlatego polecam modele z gazowymi siłownikami. Naciskacie pedał, blat unosi się gładko, bez wysiłku. I nie musicie przesuwać krzeseł. Przy okazji warto zwrócić uwagę na materiał siedzisk. Jeśli macie w salonie już jakiś fotel z aksamitu, pomyślcie o krzesłach w tej samej stylistyce. Aksamitna tapicerka, czyli velvet upholstery, dodaje elegancji i jest łatwa w czyszczeniu, co przy gościach jedzących pizzę ma znaczenie. Poza tym miękki welur ociera się o nogi podczas obiadu, co dodaje przytulności.

Przyznam szczerze, że przez pierwsze dwa miesiące bałam się, że stół się zawali albo że mechanizm click-clack zablokuje się w najmniej odpowiednim momencie. Nic takiego się nie stało. Kluczowa jest regularna konserwacja. Od czasu do czasu spryskajcie silikonem w sprayu ruchome elementy, a unikniecie skrzypienia i zacięć. W jednym z tanich modeli, które testowałam, po roku użytkowania jedna z nóg zaczęła się chwiać. Okazało się, że śruby się poluzowały. Wystarczyło dokręcić kluczem imbusowym, ale to pokazuje, że nie warto oszczędzać na jakości. Lepiej wydać nieco więcej na sprawdzoną markę z solidnym stelażem. I jeszcze jedno: jeśli planujecie spać na takim stole w dwie osoby, upewnijcie się, że szerokość blatu wynosi co najmniej 140 centymetrów. Węższe modele są ok dla jednej osoby, ale dla pary będą za ciasne.

Zastanawiacie się pewnie, czy to naprawdę działa w praktyce, czy to tylko designerska ciekawostka. Otóż działa, i to całkiem sprawnie. W zeszłym miesiącu gościłam kuzynkę z dzieckiem. Dziecko spało na rozłożonym stole, a ona na sofie. Ja miałam własne łóżko z pościelą schowaną w schowku pod blatem. Rano wszystko złożyłam w trzydzieści sekund, a stół znów stał gotowy do śniadania. Bez uwalania dywanu okruszkami i bez pakowania materaca do szafy. To naprawdę oszczędza nerwy. Oczywiście nie jest to mebel dla każdego. Jeśli macie duży dom z osobnym pokojem gościnnym, pewnie wolicie tradycyjne łóżko. Ale w małej kawalerce albo w kawalerce z aneksem stół jadalniany, który po zmroku zmienia się w wygodne posłanie, to istny game changer. Kupiłam swój trzy lata temu i do dziś nie żałuję.

Na koniec mała rada praktyczna: sprawdźcie wysokość siedzisk. Stół z funkcją spania często ma regulowaną nogę, co pozwala ustawić go na standardowe 75 centymetrów. Ale pamiętajcie, że po rozłożeniu wysokość materaca może się różnić w zależności od grubości pianki. Dlatego jeśli kupujecie gotowy zestaw, upewnijcie się, że po rozłożeniu powierzchnia leży na tej samej wysokości co wasze łóżko. Inaczej wstawanie rano będzie jak wchodzenie na podest. I jeszcze jedno: nie bójcie się kolorów. Czarny blat czy biały to klasyka, ale butelkowa zieleń na nogach lub pastelowy róż sprawią, że stół będzie ozdobą salonu, a nie tylko funkcjonalnym meblem. A gdy goście zapytają, gdzie śpicie, możecie z uśmiechem powiedzieć: przy stole. I nie będzie to żadna ściema.