• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Mieszkanie w starej kamienicy to jak randka z charakterem. Wszyscy zachwycają się wysokimi sufitami i sztukateriami, dopóki nie trzeba wnieść na czwarte piętro nowej kanapy z funkcją spania. I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwe projektowanie. Nie ma prostokątnych pokoi, są wnęki, skosy i wnętrza w kamienicy, które rzadko kiedy mają więcej niż czterdzieści metrów. Zaczynasz układać meble i nagle okazuje się, że standardowa szafa z Ikei nie mieści się w żadnym kącie, bo przeszkadza kaloryfer z lat pięćdziesiątych. I właśnie tu pojawia się największe wyzwanie. Jak zmieścić w takim wnętrzu wszystko, czego potrzebujesz, nie tracąc przy tym uroku starych murów?

Od razu mówię, że zapomnij o wielkich narożnikach. To najgorsze, co możesz zrobić w kamienicy. Zamówiłam kiedyś do swojego mieszkania ogromną kanapę i przez trzy tygodnie chodziłam bokiem, bo zajęła całą przestrzeń. Teraz stawiam na meble modułowe albo pojedyncze fotele z tapicerka welurowa, które możesz dowolnie przestawiać. świetny, bo nie widać na nim kurzu z odrapanych ścian, a przy tym dodaje wnętrzu tego staroświeckiego blasku. Pamiętaj tylko, żeby mierzyć wszystko dwukrotnie, szczególnie jeśli masz skosy. Bo w kamienicach ściany rzadko są proste, a różnice w poziomie potrafią sięgać nawet pięciu centymetrów.

Największym problemem w takich mieszkaniach jest przechowywanie pościeli. Standardowe szafy nie wchodzą, bo przeszkadza skos, a w komodzie brakuje miejsca. Rozwiązaniem okazało się lozko z pojemnikiem na posciel, które zrobiłam na wymiar u stolarza. Pojemnik ma sześćdziesiąt centymetrów głębokości i mieści cztery komplety kołder plus zapasowe poduszki. Wcześniej trzymałam pościel w walizkach pod łóżkiem, ale to była gehenna. Kiedyś przez godzinę szukałam prześcieradła w gości, bo walizka zaklinowała się pod ramą. Teraz wszystko mam w jednym miejscu, a sama rama łóżka ma stelaz listwowy z regulacją twardości w trzech strefach.

A co z gośćmi? W kamienicy nie ma osobnego pokoju gościnnego. Dlatego w salonie postawiłam na wersalkę, która w dzień służy jako siedzisko, a w nocy zamienia się w łóżko. Wybrałam model z mechanizmem DL, bo jest najłatwiejszy w obsłudze i nie wymaga odsuwania mebli. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 zapewnia komfort nawet na dłuższe pobyty. Na początku bałam się, że będzie twardy, ale po tygodniu adaptacji śpię na nim lepiej niż na swoim łóżku. Wersalka ma też dodatkowy schowek na poduszki i koce, co w małym mieszkaniu jest na wagę złota.

Kuchnia w kamienicy to osobna historia. Moja ma trzy metry kwadratowe, ale znalazłam sposób, żeby nie czuć się w niej jak w windzie. Zamiast górnych szafek postawiłam otwarte półki na ceramikę i słoiki z przyprawami. To optycznie powiększa przestrzeń, a przy okazji mam wszystko pod ręką. Blat zrobiłam z dębu, bo na kamieniu widać każdą plamę. Pod spodem zamontowałam wysuwane kosze na śmieci i suchą żywność. Kiedyś miałam tam stary kredens, ale zajmował pół kuchni. Teraz mam więcej miejsca do gotowania, a przy okazji zmieścił się mały stół z dwoma krzesłami.

Łazienka w kamienicy to zwykle wąski pokoik bez okna. U mnie ma dwa metry na półtora, więc każdy centymetr się liczy. Prysznic zamiast wanny to oczywistość, ale zrobiłam go na wymiar z odpływem liniowym. Nad toaletą powiesiłam szafkę z lustrem, która ma półki na kosmetyki. Pod umywalką zmieścił się tylko wiszący schowek na ręczniki. Największym wyzwaniem było znalezienie pralki o głębokości mniejszej niż czterdzieści centymetrów. W końcu udało mi się kupić model ładowany od góry, który stoi obok umywalki. I choć nie jest to luksus, to działa, a przestrzeń jest maksymalnie wykorzystana.

Sypialnia w kamienicy to często mały pokój z jednym oknem. Ja postawiłam na łóżko z pojemnikiem, o którym już mówiłam. Obok zmieścił się tylko jeden mały stolik nocny z lampką. Zamiast szafy powiesiłam na ścianie wieszaki na ubrania i dodałam komodę z szufladami. To rozwiązanie sprawdza się, bo nie mam miejsca na wielką garderobę. Wieszaki na ścianie to też sposób na optyczne powiększenie przestrzeni. Ubrania wiszą jak w butiku, a przy okazji nie zabierają podłogi. Na podłodze położyłam dywan z wełny, który dodaje ciepła i tłumi hałasy z dochodzące z sąsiednich mieszkań.

Ostatnia rada. Nie bój się kolorów w kamienicy. Wiele osób myśli, że małe mieszkanie musi być białe, ale to błąd. U mnie w salonie jedna ściana jest granatowa, a reszta biała. To dodaje głębi i sprawia, że wnętrza w kamienicy wydają się większe. Do tego dodałam złote dodatki. Ramki na zdjęcia, lampa z mosiądzu i poduszki z frędzlami. Dzięki temu mieszkanie ma duszę. A jeśli masz skosy, pomaluj je na ten sam kolor co sufit. To sprawi, że przestrzeń będzie spójna. I pamiętaj. W kamienicy najważniejsze jest światło. Jeśli masz tylko jedno okno, postaw przed nim lustro, które odbije promienie.